Depresyon Testi

Paylaşım

Depresyon Testi ile yaşadığınız duygudurumunun depresyon olup olmadığınız öğrenebilirsiniz. En doğru sonuç için aşağıdaki soruları kendinize uygun olacak bir şekilde samimi olarak işaretleyiniz.

Depresyon Testi

 

 

 

  1. Yavaş hareket ediyorum.



  2. Geleceğim konusunda endişeliyim.



  3. Herhangi birşey okurken odaklanma zorluğu yaşıyorum.



  4. Neredeyse hiçbir şeyden zevk almıyorum.



  5. Birçok konuda kararsızlık yaşıyorum.



  6. Eskiden benim için önemli olan şeylere ilgimi yitirdim, onlardan eskisi gibi zevk almıyorum.



  7. Üzgün, mutsuz ve keyifsiz hissediyorum.



  8. Yorgun hissediyorum.



  9. Çok basit şeyleri yaparken bile zorlanıyorum.



  10. Kendimi suçlu hissediyor, bir ceza hak ettiğimi düşünüyorum.



  11. Kendimi yenilmiş, başarısız hissediyorum.



  12. Kendimi cansız bir nesne gibi, ölü gibi hissediyorum.



  13. Uykum sık sık bölünüyor, rahat uyuyamıyor ya da az uyuyorum.



  14. İntihar etmenin yollarını düşünüyorum.



  15. Çok güzel şeyler yaşasam bile, yine kendimi keyifsiz hissediyorum.



  16. Herhangi bir diyet yapmadan, kilo verdim ya da aldım.



Depresyonun Size Söylediği Yalanlar

Buradaki  testler bilimsel olarak bir anlam ifade etmemektedirler. Buradaki sonuçlar hiçbir şekilde bir tanı olarak kullanılmaz , hiçbir tedavide kullanılmaz. Buradaki testler sadece eğlence ve bilgilendirme amacı taşımaktadır.

Paylaşım
Bu yazı 29648 kere okundu.
  • Site Yorum

56 adet yorum var.

  1. mehtap tarhan diyor ki:

    Lutfen bana geri yazarmisiniz?????????

    • Ankara Psikolog diyor ki:

      Merhaba Mehtap Hanım, size nasıl yardımcı olabiliriz?

      • sude gündüz diyor ki:

        Şiddetli Bir Depresyon Yaşıyor Olabilirsiniz. diyo ne yapmam lazım psikologa gidemem

      • dilara ünal diyor ki:

        şiddetli bi depresyon yaşıyor olabilirsiniz çıktı ben bunu aileme söylersem emin olun beni takmıcaklar bile saçmalıyon dicekler ne yapmalıyım ve bunun sonucu ne olabilir ??

      • Hbn diyor ki:

        Çok şiddetli bir depresyon yaşıyormsm ve katılıorm size. Size ulaşmak isterdm ama memleketime cok uzaksnz. Baska bi türlü yardım edebilirmsnz her psikologa da güvenemiorm.

  2. Böyle devam ederseniz Psikopatlık Uzak değil
    Tam anlamıyla psikopatlık ölçütlerini karşılamasanız da tamamen masum değilsiniz. Davranışlarınız ve düşünce tarzınız diğer insanları pek fazla umursamadığınızı, biraz da bencil olduğunuzu gösteriyor. Ama sizden umudu kesmek için hala vakit erken. Bunun için, çevrenizdeki size değer veren insanların sizin hakkında ne düşündüğünü önemseyerek başlayabilirsiniz.

    DEPRESYON BELIRTILERI MEVCUT ! 🙁

  3. LEYLA AYAZ diyor ki:

    BUNALIMA GİRDİM KENDİMİ ÇOK KÖTÜ HİSSEDİYORUM

  4. nur günbulut diyor ki:

    çok üzgünüm yardıma ihtiyacım var

  5. Frover Smiler diyor ki:

    Şiddetli Bir Depresyon Yaşıyor Olabilirsiniz.
    Verdiğiniz cevaplara dayanarak birçok depresyon belirtisini yaşadığınızı söyleyebiliriz. Bu konuda çok geçmeden bir psikiyatristten yardım almanızı öneririz.
    Sonuç bu zaten ailem bana iyi misin diye sorup duruyor

  6. Miray Gürsoy diyor ki:

    Merhaba benim şüphelerim var . Son zamanlarda çevremdeki ilginin azaldığını fark ettim . Kendimi Çaresizce yanlız insan yerine koymaya başladım . Ama memnun ökuuk değil miyim pek anlayamadım . Artık Herşeyden eskisi kadar zevk almamak değilse tat alamıyorum . Heyecanını. Kalmadığının düşünüyorum . Bu duruma kanullenirim ancak söylemeye çekineceğim bi durum :/ Bazen kendimi kötü şeylere düşünerek canımı sokuyorum bu hep vardı nerdeyse eskiden geceleri ara ara uyanırsın ama erken uyurdum ama bu yıl geç uyuyorum 4 veya 5 e kadar uyumayıp film bile izliyorum ilgimi başka şeylere adamaya çalışıyorum . Yanlız hissediyorum birazda ağlamak istiyorum ama becermeiyorumda 🙁 bazen ne dediğimi bilmeden şakasına bile çıkışdam yanlış Anlaşılıyor . Bazı insanlardan nefret eder oldum :/ eskiden susan bi tiptir ancak bu yıl gazla Özgüven geldi bi topladım fazla bile geldi ama memnunum . Napıcaksın karar veremiyorum bazen eskisi kadar çaba göstermiyorum gösterirsem istediklerimi yapabileceğimi biliyorum ancak değişik geliyor gibi bi durum benim için tıpkı onlara yetmiycrkmiş gibi geliyor napmalıyım acaba 🙁

  7. Miray Gürsoy diyor ki:

    SiZce bakmalıyım be durumdayım bu duruma kabuleniyorum depresyon deseler kabul ederim ama söylemeye çekinirim 🙁

  8. sude gündüz diyor ki:

    Şiddetli Bir Depresyon Yaşıyor Olabilirsiniz. diyo

  9. eren bilgiç diyor ki:

    şiddetli depresyondaymışım biliyorum zaten önemli olan bundan kurtulmaya çalışmak.. ilaç milaç yalan

  10. gamze demirtaş diyor ki:

    depresyon belirtileri mevcut diyo. kendi saçlarımı yoldum kafamın arkasnda kellik başladı. çok fazla sinirleniyorum. ve açıkçası psikoloğun işe yarayacağını düşümüyorum.

  11. gul ferah diyor ki:

    şiddetli bir depresyon yasıyorum…

  12. gul ferah diyor ki:

    bana yardım edecek kimse yok yanımda olacak kimse yok hep böyleydi de. ve artık dayanamıyorum ne yapmalıyım yardım edin

  13. selim kalip diyor ki:

    Çok fazla gülüp eğleniyorum arkadaşlarla herkez beni çok mutlu sanıyor .Ama ben eve gelince odama çekiliyorum ışıkları kapatıyorum karanlıkta kalmayı seviyorum. Çocukken annemi kaybettim hayat beni yerden yere vuruyor resmen.Kendimi öldürmeyi bile düşündüm. depresyon testinde pozitif cıktı .Depresyondayım ama bunu başka birine söylesem hiç inanmazlar. Babam benim hayatımı kahpe etti. hep onun isteiği biri olmamı istedi. Herşeyi zorla yaptırdı. Kendimi bir işe yaramıyan şerefsiz sokak köpeği gibi hissediyorum . 🙁 🙁

  14. ezgi diyor ki:

    Arkadaşlarımla çok fazla normalden de çok gülüyorum mutsuz değil dünyanın en mutlu insanı gibi hissediyorum ama eve gittiğimde odama çekilip uyuyorum yada yatıyorum, hayallerim çoğu insanın aksine intiharımı düşünmekle ilgili en çok aradığım şeyler intihar yöntemleri defalarca da denedim ama arkadaşlarımın yanına gidince herşeyi unutuyorum ne yapmaya çalıştığımı anlayamıyorum.Ne yapıyorum ben sizce gerçekten depresyonda mıyım?

  15. damla diyor ki:

    şiddetli depresyonda olan kendini defalarca öldürmeye çalışan hayalleri kendi ölümünden ibaret bir insan olarak psikolog olmayı istemem de ayrı bir ironi

  16. fatima si. diyor ki:

    Oohoo siz boyle depresyona gircekseniz isimiz is. Bana herkes depresyonda diyor. 3 ogun cikolata yiyorum ve cok fazla kahkaha atiyorum. Lisedeyim. Hic arkadasim yok. Okul koridorlarini hep yalniz dolasiyorum. Ama ben mutluyum. Bana yeterli. Aldigim bir suru ilac ve hastaligim var. Ama bunlar bi hic. Eger mutlu olmak istiyosaniz kitap okuyun. Mesela ruzgari dizginleyen adam kitabini okuyanlar bilir. Bir dahi afrikada aclikla savasti. Ve bu gercek. 3 gunde bir sadece aksam yemegi yediler. Yollarin ustu acliktan olen insan cesetleri doluydu. Sitma yaygindi. Ve biz cok sukur evlerimizde yemegimizi yiyip sicak yatagimizda telefonumuzla interneti dolasiyoruz. Depresyon diyoruz. Allah askina neyin depresyonu la bu ? Biraz kendinize ceki duzen verin. Okula gidiyorsaniz okulun , aileniz varsa ailenizin degerini bilin. Herkesin sorunlari vardir. Ama bu sayfadakilerin sadece % 10 u depresyonda. Geri kalani ergen. Neden boyle biliyor musunuz ? Şımarmışsınız, kendinize kisilik bulamamissiniz. Ozguveni eksik insanlarsiniz. Yanlizsiniz . Benle aynisiniz. Ama ben kendimi oldurmeyi dusunmuyorum. Istedigim gibi davranip keyfini cikariyorum. Kitaplara ve Allah a siginiyorum. Karakterlere ozeniyorum. Bir kitaptaki olay yuzunden defalarca aglarim ama yasadiklarim icin degil. Cunku yasadiklarim Allah in takdiri.

  17. Damla Duman diyor ki:

    sürekli yanlış yaptığım konuşuluyo umursamaz olduğum insanlar neden sormadan başkalarının dedikleri ile kızıp bağrıyo ve bunlara tepkim sadece omuz silkmek oluyo ama yanlız kaldığım zamanlar anlamadan ağladığımı fark ediyorum neden olduğunu bile bilmediğim bi acı çekiyorum sanki. intihar düşünüyorum deniyorum ama saatlerce uyumak dışında hiç bişi olmuyo ve bunun yollarını arıyorum genelde en ufak şeyi düşünemezken kafamda hep nasıl kurtulucam herşeyden sorusuna cevabım ölüm oluyo. ne olduklarını bile bilmedğim ilaçlar içiyorum kafama göre elbet bi tanesi iyi hissettirir diye. bi boşvermişlik var 5 dakika sonrasını yada yıl sonrasını düşünemiyorum. sabaha kadar uyumuyorum 3 saatlik uyku ile boş boş oturuyorum. bişi yapasım yada yaptığım ne varsa ya anneme sorun oluyo. azarlanmak suçlanmak. daha ne yaptığımı bile bilmeden. fındık kabuğunu doldurmicak sebeplerden kızılması neyse artık öenmi yok alıştım denmez artık duymuyorum düşünemiyorum tepki bile veremiyorum söylenenlere. normalde günde 7 8 sigara içerken 1 paket anca yeter oldu. insanları mutlu etmek çok zor. bununla birlikte kim olduğumu bile unutmuş durumdayım. kimse anlamak istemiyo yada anlamak istediği şekilde dinliyo. zaten artık dökemem içimi toparlaması çok zor çünkü. o yüzden anlatmam lazımdı yazmam gerekti yoksa sebebi bilinmeden ölürsem. annemi merakta bırakmıyım dedim. onun için hep yaptığım şey tabi onu delirtmem sorumsuz olmam umursamaz. şimdi iyi bi kız oldum ve onu merakta bırakmıyım diyerek yazım dedim. buralarda bi yerde dursun. içimdekiler.

  18. yeter diyor ki:

    Bana yardim edin nolur kurtulamiyorum bu icimdeki sesten kavgadan olum dusuncesinden teste cevap vermek kolay ama doktora gidince anlatamiyorum hastanedede yattim ama kurtulamiyorum olmek istiyorum artik

  19. nazlı diyor ki:

    buraya sadece içimi dökmek için yazıyorum annemden şiddet görüyorum küçüklüğümden beri ve 14 yaşındayım nerdeyse her gün dayak yerim ve ona hiçbişey yapamadığım için kendime zarar veririm keskin bişeyi gözüme kestiririm ve sinirimi çıkarana kadar kendimi keserim birde kardeşim var 10 yaşında annem onu hep benden ayrı tutar ona vurduğu zamanlar çok azdır ve kardeşim yüzünden dayak yediğim çok olmuştur annemle babam ayrılmak üzereler babam annemi döver bazen filan ve hiç arkadaşım yoktur vardı 2 tane ikiside taşındı başka şehirlere ve yazmamaya başladılar okulda tenefuslerde falan hep tek gezerim heryerde tekim bir ortama alındığım zamanda genellikle dışlanırım aslında iyi biriyim beni neden dışladıklarını anlamıyorum güzel değilim ama çirkinde değilim arkadaşları için herşeyi yapan insanlardanım sohbetim eğlencelidir falan neyse birde batu var onu 3 yıl sevdim 2 ay çıktık o lisede ben 8e geçtim ve 2 hafta önce beni yürümüyo diyip terk etti yani benden sıkılmış ondan nefret ediyorum benim tek mutsuz olduğum konu sarılabilceğim kimsenin olmaması ve sevgi görmemem okuduysanız okuduğunuz için teşekkürler

  20. vildan birinci diyor ki:

    Annem yüzünden hayatta hiç huzur bulamıyorum evliyim iki çocuğum var otuz iki yaşındayım hala annem herseyime karışıyor beni azarliyor bitmek tükenmek bilmeyen nasihatler inden biktim beni maddi manevi kardeşlerimin ve kendisi için kullanıyor salak yerine koyuyor kırmak istemiyorum cok Yoruldum.sürekli cocuklarima eşime ofkeliyim sonrada böyle davrandığını için çok üzülüyorum böyle yaşamak istemiyorum annenin haksizliklarindan biktim ölse oldu diye uzulurdum böyle beni sözleriyle davranışlarıyla hergun öldürüyor onun yüzünden hicbihayatim olmadı olmasına izin vermiyor biktim artik

    • Efe Karadağ diyor ki:

      Vildan Hanım Öncelikle Şunu Belirtmek İsterim Sorun Annenizden Değil Sizin Kendi Hayatınıza Yön Veremenizden Kaynaklanıyor Her Anne Çocuğunun Hayatına Karışır Müdahale Eder Yaş Önemli Değil Unutmayınki Sizde Bir Annesiniz Ve Bunu En İyi Şekilde Anlamanız Lazım Gelelim Sizin Sorunuza Annemi Kırmak İstemiyorum Demişsiniz Ama Asıl Sorun Sizin Orda Yetkiyi Tamamen Annenize Vermenizden Kaynaklanıyor Artık Annenizi Kırmadan Cevap Vermelisiniz Evli Olduğunuzu Artık Sizinde Anne Olduğunuzu Ve Sorumluluklarınızın Olduğunu Belirtmelisiniz Yoksa Annenizin Size Enjekte Ettiği Bu Hükmü Sizde Çocuklarınıza Enjekte Edersiniz Saygılar

  21. vildan birinci diyor ki:

    Yardım edin doktora gidemem

  22. Kanatsız diyor ki:

    Ben bir ergenim. Tam olarak böyle . Kendim aşırı yalnız hissediyorum ama beni hić sevmeyecek bir çocuğa aşık oldum ben tam 2 yıldır. Ama beni seven aşık olan bir çocukta var ama ben taktım kafayı ona hic benim olmadan özledim onu. Aslında etrafımdakileri görmeyerek nankörlük ettim ama olsun seviyorum ben.Neyse açıldım ben buna normal birşey dedi. Sadece normal. Arkadaşım var kardeşim dediğim. Okadar çok arkadaşı varki kıskanıyorum onu. Siktir git dedi bana kıskandım diye sadece. Sonra birşey olmamış gibi yanına çağırdı. Sadece isi düşünce mesaj atar sevgilisini anlatırdı. Ailem desen ablam benim hakkımda bir şey söylesin annem konuyu bilmese bile ona destek olur. Babamda anneme. Bir başımın etini yiyorlar bir azarlıyorlar beni. Babamda göruyor gerceği ama bir sey demiyor. Uvey evlatım galiba.

    Göruyorsunuz hep kırılan ben oldum bu hayatta hep üzülen alttan alan. Hep yalnızdım ben. Tabi boyle deyince ergen oluyoruz birde. Eger benim çektigim ergenlikse evet.

    Ben çok acı çekiyorum.

    Ama asla ölmeyi isteyecek kadar aciz değildim. Allah’ta burdan vermiş bana galiba. Herşeye raģmen şukürker olsun. Yaşıyorum.

  23. beril akın diyor ki:

    şiddetli bir depresyon yaşıyorusnuz çıktı ama bunu annemle babama sölersem hiç takmazlar onlardan nefret ediyorum zaten lütfen yardımcı olun.depresyonda olmamın bir sebebi var ama cevap verirseniz söleyebilirim blki.

  24. Özlem dere diyor ki:

    Daha genç biriyim 14,15 yasalarindayim ama hayatan çok çok çok sıkıldım, yoruldum.

  25. esra oksuz diyor ki:

    Kendimi yanliz uzgun mutsuz hicbirseyden zefk almiyor sanki heran biri gelip kotu biseyolduyada hemenolcek gibi duyguler yasiyorum

  26. Ahmet Efe diyor ki:

    Nalet olası bir ilişkim oldu tam 7 ay önce ondan önce hayatım süperdi.Sonra aids sifiliz gonore hastalıkları kaptım diye kafayı yedim.kontrollerde doktorlar kapat konuyu diyor ama piskolojik olarak üzerimde yaşıyorum.İntihar eşiğindeyım.Napmaliyim.

  27. ceren diyor ki:

    merhabalar.ben 18 yasindayim .15 yasindan beri ailemle hep kavga icindeyim.o zamanlar kendimi banyoya kapatir aglardim ve kollarima faca atardim.ozamandan beri duzelmedi ailemle aramiz.hergun agliyorum herseye uzuluyorum .ailemle cok sorunlar yasadim beni evlatliktan reddetmelerini falan istedim.suan okulum bitti ve evdeyim .odadan cikmiyorum bitane bile arkadasim yok .insan icine cikmaya korkuyorum.insanlara nasil davranmam gerektigini unuttum.sosyallik hic yok.dunyanin rengi ve havasi bile boguyor beni.dunyadan soyutlanmis hissediyorum.kimi zaman cok asiri uyuyorum kimi zaman birkac kez ruyadan uyanip uyaniyorum.uykum hep kesik kesik oluyor.ve gecen annemle kavga ettim suratini falan cizdim.sacbasa girdik baya.
    bes dakikam bes dakikami tutmuyor ne yaptigimi bilmiyorum .sanki beynimi yoneten ben degilim de bir baskasi .herseye agliyorum .ve dun aynanin karsisina gecip agladim kizdim kendime .baktim gozlerimin icine beynime seslendim neden bana bunu yapiyorsun dedim nolur yapma dedim yalvardim.ben sana ne yaptim neden bni boyle cezalandiriyorsun dedim.
    bu dunyada hicbisey beni mutlu etmiyor.kendim icin biseyler yapmaya calisiyorum resim cizeyim spor yapayim diyorum en fazla birgun yapiyorum sonra geri bosverip birakiyorum .sigara da kullaniyorum lutfen yardim edermisiniz

  28. Rdvn diyor ki:

    erhaba ben insan gibi görünen hiçbir işe yaramayan anca tüketen hiçbir üretici yapısı olmayan görünüm olarak insana benzeyen bir varlığım artık hiçbirşey anlamıyorum derslerden başarılı olduğum hiçbir ders yok özellikle sayısal derslerden hiçbirşey anlamıyorum ya sınıfta herkes ama herkes anlıyor birtek ben anlamıyorum yani benim beynim yok çünkü olsaydı mutlaka anlardım en azından birşeyler yapabilirdim sınavlarda şimdi benim beynim olsa bu konuyu buraya açacağım yere giderdim çalışırdım anlamaya bakardım ama yok yapmıyorum neden çünkü beyin denen birşey yok olsaydı zaten sizi meşgul etmezdim değil mi ? Tam bir beyinsizim ya bazen kendimi pandaya benzetiyorum annem babam olmasa sokakta 3 gün içinde ölücem illaki birilerinin beni beslemesi barındırması gerekiyor artık bıktım kendimden lütfen bir çare ya bir çare bulunda anlıyım şu dersleri kafama girmiyor o içi boş kafama varya öğretmenin dediği hiçbirşey girmiyor dersi dinliyorum eve gelince tekrarlıyorum herşeyi yapıyorum yok şuan coğrafya hocası soruları verdi dediki bunları çalışın sınav yapıcam yok çalışmıyorum neden beynim + içimde çalışma isteği yok artık ailemden para filanda almıyorum boşboşuna neden paralarını harcıyayım ki

  29. Emre kaya diyor ki:

    Sürekli bir şeyler ters gidiyor canımı çok yakiyorlar arkadaşlarım insanlar sürekli ölmek istiyorum olmuyor korkuyorum yapmıyorum ailem bana inanmıyor artık herşey çok boa geliyor henüz 17 yaşındayım ama yaslandigimi hissediyorum artık yaşamanın anlamı yok diyorum 1 gün mutlu isem 5 gün mutsuzum sürekli uyumak istiyorum hep alkol alasım geliyor kimse anlamıyor beni sürekli damar şarkılar dinleyip günde 1.5 paket sigara iciyorum her hangi madde ilaç vb şeyler kullanmıyorum sadece alkol oda arada bir birde sigara baksniza sizinde caniniza tak etiği oluyormu? En basitinden kilolu olduğum için hiç bir kız benle konuşmak istemiyor hayatımda 3 kişiyi sevdim onlar bile beni terk etti hayat anlamsız geliyor babam beni sevmiyor babam benimle 11 yaşına kadar çok güzel ilgilendi hatta o yaşıma kadar kizmadı ama şuan her lafı söylüyor hayattan biktirdi beni annem desen zaten anca kardeşim onun için neyse daha fazla konuşmak istemiyorum ne yapmam gerek bana bir yol gosterin

  30. Banu diyor ki:

    Fazlasıyla yorgun ve bitkin hissediyorum. Kendi kontrolumu başkasının eline bırakmış gibi hissediyorum. Ne yediğimi, ne söylediğimi, ne yaptığımı bilmiyorum. Etrafındakiler şaşırıyor. Degistin diyorlar. Çoğu zaman bilincimi kaybediyorum ve evde kendimi kesici bir şeyler ararken buluyorum. Krizler yaşıyorum ve kendimi kaybetmemek için çok caba harciyorum. Çoğu zaman kendimi yatağa bağlama hissi duyuyorum. Her dışarı çıktığımdı ya birisi beni bıcaklayacak yada feci bor şekilde araba çarpacak veya inşaattan üzerime beton yığını düşecek gibi hissediyorum…. Geceleri ne zaman uyumaya çalıssam korkuyorum ter basıyor. Nefes sesleri duyuyorum. Odanın bir köşesinden ayaktan biri beni izliyor gibi geliyor. Gözlerimi her kapattigimda “kan, vahşet, işkence, delirmiş hayvanlar, vahşice öldürülmüş insanlar vb.” şeyler geliyor. Annemi cagaramiyorum öldürülür korkusuyla. Bazense normal bir insan oluyorum…
    Ailem bana inanmıyor. 18 yasindayim. Ama Onlara gore saçmalık. Defalarca kez intihar girişiminde bulunda. Krizler geçirdim. Ama umurlarinda değil… Çünkü inanmiyorlar. Psikiyatriste gittim gizlice. Ağır depresyon ve sosyol fobi olduğunu söyledi… Kesinlikle ilaç kullanmalisin dedi. Ama ailem ilaclarimi sakladı….
    Ve ben yok oluşumu izliylrum…

  31. Timur diyor ki:

    Yardimci olurmusunuz

  32. Timur diyor ki:

    Yardimci olabilecek varmi sikayetlerim depresyon sonucumu

  33. Esma diyor ki:

    Depresyonun en büyük sebebi bence bu dünyaya fazla değer vermek.. Bunun en iyi ilacı ise Allah’a sığınmak ve namaz kılmak..

  34. mahsun diyor ki:

    Bazen isletim yolunda gitmediyi taktirte olmeyi dusunuyorum ne yapmam gerekir

  35. Ceyda diyor ki:

    Ailem benimle ilgilenmiyor artık dayanamıyorum rüyalarımda sürekli ölü insanlar görüyorum kendimi tabutta falan görüyorum tüm dünya bana siyah geliyor insanlardan uzaklaştim ve tahammülüm kalmadı karşımda bie insan gülse ağlasa ya da komik bir şey dese sinirleniyorum ağlıyorum bağırıyorum uyku ve yemek düzenim kalmadı tüm gün yataktan çıkmıypruö gözaltlaeım morlaştı tenim bembeyaz oldu ölüme adım adım yaklaşıyorum ve kimse yanımda yok

  36. Gül diyor ki:

    Merhaba benim 2.5 yaşında oğlum var aşırı derecede hareketli uyumada ve uykuda dahi zorluk çıkarıyor. Eşim fazla ilgilenmiyor. Annem vs bir yardımcı yok kafayı yemek üzereyim zaten kendi ailem olsun eşimin ailesi olsun bir sürü sorunlarımız var. Piskoljikmen çökmüş durumdayım. Benim merak ettigim şu psikoloğa gidince düzelip eski huzurumu bulabilirmiyim?

  37. Leyla diyor ki:

    Henüz 13 yaşındayım şiddetli depresyon belirtileri çıktı. Aileme söylesem saçmalama derler hiçbirşey yapmazlar. Normal yaşamımda birileriyle konuşurken saçma ve devrik cümleler kuruyorum. HERKESE YÜK OLUYORUM KİME İÇİMİ DÖKSEM ONA YÜK OLUYOR GİBİ HİSSEDİYORUM. VE SUSUYORUM. derslerim kötü. Kafam çok doluymuş gibi hissediyorum. Kan değerlerim düşmeye başladı şuan 8.9 falan. Hiçkimseyi samimi bulmuyorum herkesin suratıma gülüp aslında beni fazla sevmediklerini ve onlara yük olduğumu hissediyorum. Yakın kankam yok. Var ama soğuk hissediyorum. Sadece soğuk ve samimiyetsizlik. Kafam çok karışık. Habire ağlamak geliyor içimden. Ağlasam annemler başımda ne oldu ne oldu diyip dururlar. Şuana kadar birsürü kötü şey yaşadım. Dostlarım sırtımdan bıçakladı gülümsedim. Bana kötü şeyler yaptılar lanet olası merhametim affeti.artık İÇİM TAŞMAYA BAŞLIYOR. DELİRMEKTEN KORKUYORUM. DUYGULARIMIN HEPSİNİ YAZSAM DESTAN ÇIKAR…. BEN APTALIN TEKİYİM ÖZÜRLÜ VE MALIM

  38. Filizz diyor ki:

    Burada duygularını dile getiren herkes aslında kendi durumunun farkında olması bile büyük bir aşama bence.
    Ben de bazen kendimi yalnız hissediyorum çok şükür ailemle ilgili bir sorunum yok.
    Ama eskiden birbirine değer veren arkadaşlarım vardı zaman değişti ve bu arkadaşlarım ya değişti ya da evlenip
    iletişimi kestiler.
    Sadece en iyi arkadaşım diyebileceğim İlkokuldan beri tanıdığım çok samimi bir arkadaşım var ama onla da buluşamayız onun ailesi beni istemiyor
    çünkü inanışları farklı evet bakış açımız çok farklı ama yinede anlaşıyoruz telefonda konuşuyoruz.
    Evet etrafımda hala mesaj attığım aradığım arkadaşlarım var ama hep arayan soran benim, cevap verense sadece bir kişi yada hiç olmaz.
    Anlayacağınız artık dışarıda buluşabileceğim arkadaşım yok.
    Aslında çok kolay iletişim kuran,hakkını savunmaktan çekinmeyen,çok samimi ve bütün her şeyini anlatan bir insanım ama karşımdaki insanlara bu şekilde davrandığım için ya benim bütün her şeyimi kıskandılar yada anlattıklarımı bana karşı kullandılar benim en büyük hatam bu.
    Mesela kurslarla ilgili bir bilgi aldım arkadaşım da gitmek istiyordu bende ona da haber verdim birlikte gidicektik
    o gün gelemeyeceğini söyledi başka zaman gideriz diye ben düşünürken kendisi ertesi gün kayıt olmuş
    bana sormuştu kayıt için neler gerekli demişti ben de hepsini anlattım ve o da beni ekti bende
    neden bana haber vermedin dediğimde işte bir anda kalktım gidiverdim dedi bide utanmadan bana diyor ki gerekli belgelerin ne olduğunu anlatıyor, ben zaten biliyorum onlara onu anlatan bendim.
    Haksızlığa dayanamayan bir yapım var çoğu kez bu tip şeyler oldu bende hakkımı her zaman savundum ve hep işine gelince arıyorsun dedim bana değer vermediğini biliyorum çünkü geçende düğünü oldu ama bana düğün günü haber verdi ve dedi ki haberin var mı benim düğünüm var diyor sen anlatmassan ben nereden bilceksem 😀
    Yani diyeceğim böyle arkadaşlarınız olucak sa hiç olmasın daha iyi.
    İğneleyici konuşan arkadaşım da var onla da ancak mesajda tahammül edebiliyorum o kadar yani.
    Ayrıca bu tip arkadaşlarım benim kendimden bahsettiğim gibi onlar kendilerinden hiç bahsetmediler hep araya duvar ördüler.
    İnsan çocukluğunda kolayca arkadaş edinirken büyüyünce fikirler değişince anlaşamıyorsunuz.
    Verebileceğim tavsiye ise KİMSE YALNIZ DEĞİLDİR HEPİMİZİN YANINDA ALLAH VAR.
    DERDİMİZİ EN İYİ ANLAYAN DA O DUR.
    EVET İNSAN YANINDA YİNE DE BİR İNSAN İSTİYOR AMA BELKİ ONLAR SİZİN İÇİN ŞU ANDA HAYIRLI DEĞİLDİR
    DAHA İYİ İNSANLARLA İLERİDE KARŞILAŞABİLİRİZ BEN BÖYLE DÜŞÜNÜYORUM.
    RAHATLAMAK İÇİN NAMAZ KILMANIZI BOL BOL RABBİMİZİ ANMAYI UNUTMAYIN.
    TABİ Kİ PSİKOLOĞA DA GİDİN RUH DÜNYASINDA HER İKİ TEDAVİ de ŞART.
    KENDİNİZİ GELİŞTİREBİLMENİN FIRSATLARINI DEĞERLENDİRİN DİL KURSLARINA GİDEBİLİRSİNİZ.
    KİTAP OKUYABİLİRSİNİZ.
    AİLENİZLE ARANIZ İYİ DEĞİLSE BİLE ONLARLA SAKİN BİR ŞEKİLDE DERDİNİZİ ANLATIN İYİLİKLE CEVAP VERMEYE
    DEVAM EDİN AİLENİZ DE SİZİ BİR GÜN MUTLAKA ANLAYACAKTIR.
    RABBİMİZ AiLENİZİN KALBİNE MUTLAKA ANLAYACAK BİR MECAL VERİR.
    AİLENİZİN KIYMETİNİ BİLİN ÇOK ŞÜKÜR Kİ RABBİME BENİ ANLAYAN BİR ANNEM VAR.
    SİZİNDE OLUCAKTIR BU KADAR ÖN YARGILI OLMAYIN BİR ANLATIN AİLENİZE DURUMUNUZU BELKİ ÇOKTAN ANLAYACAKTIR.
    Bu can bize emanet durumunuz kötüleşmeden kendinizi ifade etmeye çalışın.
    Amacım çok bilmişlik yapmak değil benim de hayatım arada sizin ki gibi oluyor sadece size acizane faydalı olabilmek ti dileğim çünkü hepinizin durumuna
    çok üzüldüm.
    Allah hepimizin yardımcısı olsun.

  39. Filizz diyor ki:

    Kusuruma bakmayın yazdıklarım destan oldu da 😀

  40. Eylül diyor ki:

    16 yaşındayım.İlk olarak testi yaptım sonra yorumları okudum içimde yaşadığım şey yorum yazanların kimisine göre basittir.Tam olarak depresyonda mıyım yoksa ergenlikten mi bu mutsuzluğum bilmiyorum aslında.Hayatta hep mükemmel olmak istemişimdir.Hep en iyisi olmak istedim.Annem yüzünden cesaret aldım.Kendimi hep en iyi,en mutlu,en güzel,en sosyal sandım.Kendime ayırdığım vakitte arkadaşlarımla olduğumda sosyal olduğumu sandım.Haa arkadaşlarım diyorum ya hadi gel buluşalım diye hepsini bir araya getirsen 10 kişi ya eder ya etmez.Kesin onlarında havalı arkadaşlarıyla planları vardır.Aslında kendimi kandırdığımı her zaman biliyordum.Tamam çoğu tanıdığım hep güzel olduğumu söyler yanlış anlamayın bunu övünmek için söylemiyorum onların çok güzelsin demesi çok hoşuma gidiyor ama benim istediğim bu değil ki keşke araya zaman girsede insanlar bıraktığımız gibi kalabilse bi anda çok değişmeseler.Artık kendimi o kadar yalnız hissediyorum ki.Telefonumu 10 gün açmasam arayanım soranım olmaz.Aileme gelirsek babam iyi bir insandır ama özgüveni düşük biridir.Onunla hiç bi konuyu konuştuğumu bilmem sadece gündelik konuşmalar ben isterdim ki bir şeye üzüldüğümde babamla konuşabileyim 10 günlüğüne şehir dışına çıkmıştım babamla telefonda bir kere bile konuşmadık insan kızını aramaz mı yani beni merak etsin demiyorum nefret ederim merak edilmekten ama o benim babam beni özlediği için arayabilmeli.Anneme gelirsek o da çok üstüme düşüyor her zaman en iyisi en güzeli olmam için çabalıyor.Beni çok sevdiği için bunaldım ve hep kendisinin çok fedakarlıkta bulunduğunun farkında bizimde farkında olmamız için elinden geleni yapıyor.Farkındayım ama bıktım artık bana bişeyi yaptırcaksa ima ediyor düzgünce söyle işte.İkisininde benden çok beklentisi var gibi geliyor bazen sırf onlar yüzünden edebiyatı çok sevmeme fen yapamama rağmen sayısal seçtim başarılı olamicam hayatımı mahfedicekler ama 2 yıl sonra vicdan azabından yaşayamasınlar istiyorum özellikle de annem.Annem işine gelmeyen şeyleri söylediğim zaman dinliyomuş gibi yapar hıhı der geçiştirir sonra o gün deldiğinde de bana anca o zaman gerçek düşüncelerini söyler o kadar öfkeleniyorum ki bunlar aklıma gelince ben buyum beni olmadığım biri içine sürükledi hep bi arkadaş çevrem olsun istiyor ama hangi arkadaşımla sevecen biri gibi tanıştı ki? En yakın arkadaşımın annesiyle toplantıda tanışmış.Hiç bişey söylemedi bana eve geldiğinde ertesi gün arkadaşım dedi de öyle duydum seninde annen bahsettti mi dedi hıhı evet ya o da çok sevinmiş falan dedim geçiştirdim.Hiç biriyle adam akıllı samimiyet kurmadı ki gerçek arkadaşım olsun!Şimdide hayatım kendi ayaklarımın altında olsun kimseye sormayayım,hesap vermeyeyim diye deli gibi çalışmaya başladım.Evden çıkmıyorum o yüzden zaten çıkasımda gelmiyor.Topluluk içine giresim gelmiyor artık.Olurda bir gün bu fikirlerim değişirse diye yazıyorum.Ergen miyim,depresyonda mıyım neyse ne ama bu fikirlerimden uzaklaşmak için ne olursa yapardım…

  41. yaşamısonlandırmalı diyor ki:

    ciğerlerimin yüreğimin üzerinde bir ağırlık var. Naparsam yapayım geçmiyor, bir şehire ziyarete gittim uzun bir yolculuktu. Hep yolculuklar şarj ederdi beni, kendime gelirdim. Bu kez daha da yordu beni, gittiğim yeni gördüğüm şehir mutlu etmedi hatta boğuldum. Hemen de ayrılmak istedim ordan zaten, ama eve de dönmeyi neredeyse hiç istemesemde gidecek başka yerim yoktu. Döndüğümden beri herşey arttı, hiç keyfim kalmadı. Odamdan, evden kaç gündür çıkmadım. Sıgaram bitti, kaç saat oldu içmiyorum, gidip satın almak yerine bırakmayı seçiyorum. İnsanların hepsi mutsuz, herkes berbat bir yaşama sadece yaşama içgüdüsü uğruna tutunuyor. Yaşama dair yeni bir başlangıç, yeni bir doğuş yapmayı planlıyordum. Olmadı, olmayacakta. Hem olsa ne olacak ki ? şuan kaybetmekte olduğum gençlik yıllarımı, geri kazanabilecek miyim ? En iyi ihtimal, 6 ayımı kaybettim, bir daha 6 ay verilebilir mi ki bana ? Ailemde değiştiler, onlarda farklılar artık. Belkide ben o hale getirdim onları. Herşeye lanet olsun da tek bir şey var, tek birşey ! Mutluluğun içine doğarsan mutlu, hüznün içine doğarsan hüzünlü oluyorsun. Ve kimsenin bunu değiştirmeye gücü yok ! Ve ben hüzünlü bir hayat sürmeyi artık istemiyorum !

  42. Beyza diyor ki:

    Ben daha 16 yaşındayim ve gerçekten depresyonda olduğumu dusunuyorum hani ergenlik falandır dedim ama iki buçuk senedir çok kötüyüm ailem farkında bile değiller intihar etmeye çalışmıştım bi ara ama ailem hala umursamiyor anlatıyorum saçmalıyorsun diyorlar lutfen yardım eder misiniz ben iyi değilim.

  43. sevgi diyor ki:

    Buraya neden yazdım bilmiyorum. Kabullenmek istediğimden de emin değilim. Bir kaç kez Psikiyatri bölümünden randevu aldım ve gitmedim. Herşeyin yorucu olduğunu düşünüyorum ve eminim nefes almayı beynim yerine ben düzenliyor olsaydım, bırakırdım. İçten içe kabullendiğimi inkar edemeyeceğim, ben normal hissetmiyorum. Hayatımdan belirli bölümler çıkarılmış gibi sürekli depresif ve hüzünlü anılara tutunuyorum. Bilinçli bir şekilde yaptığımı söyleyemem fakat son 6 yılda kendimi tanımlayacak bir cümle kursam sanırım bu ‘Ben hüzünler güzeliyim’ olurdu. Hani kimin söylediğini unuttuğum şu slow şarkıda olduğu gibi. Hiç kimsenin yaşamının kolay olmadığını biliyorum. Olayları ben abartıyorum bunun da farkındayım ama bir gece yatağa girip sabaha karşı yorgunluktan uyuya kaldığımda bildiklerim ve hissettiklerim değişiyor. Günlerce uyuyamadığım ve birden uykuya dalıp 20 saate yakın uyuduğum zamanlar çok fazla. Sınavlara girmek yerine uyumak istiyorum. Annemle konuşmak yerine kendimi odaya kapatmak istiyorum. 6 yıl boyunca çok zorunlu kalmadıkça evden çıkmadım. gülümserken nedense birden gerçekten mutlu olduğum için mi gülüyorum diye sorguluyorum. Ailemi bile karşıma alıp seçtiğim bölüm artık benim için bir şey ifade etmiyor. Resim yapmak benim için kendimi ifade şeklim yaşama karşı varlığımı gösterme biçimim gibiydi oysa şimdi resim yapmak bana eksik hissettiriyor. Gerçekten resim yapmak istiyor muyum bunu bile bilmiyorum. Hırçın, kırgın, kızgın hissediyorum. Yorgunum.
    Keşke beni tanıyan herkes beni unutsa!
    Keşke ıssız bir adaya düşsem.
    Keşke öle bilsem.
    Beynimin içinde uğuldayıp duran seslerle bunları konuşuyorum. Başta da belirttiğim gibi neden yazdım bilmiyorum ama bir yanım çok yorgun ve kurtulmak istiyorum herşeyden sanırım. Ölmek istiyorum diyorum fakat ölmek için bile birşey yapmak istemiyorum. Ne kadar da iki yüzlüyüm değil mi!

  44. Hatice diyor ki:

    Ben -19 yaşındayım çok mutsuzum güzel anlarda geçirsem sıkılıyorum eskiden keyif aldığım şeyler şimdi keyif vermiyo… Kimseye inanmıyorum kızda erkek de… Bundan bi kaç ay önce eski sevgilimden ayrıldım şerefsiz bi kaç ay sonra da gözlerimin önünde bi kızı öptü sarıldı kıza falan instagram a resimler attı… Onu hep rüyalarımda görüyorum psikolojimi aşırı derecede bozdu hayatımda yeni biri olmasına rağmen mutsuzum o kişi beni mutlu etmek için elinden geleni yapıyor ama ben bilmiyorum yaa 😕 bana yardımcı olurmusunuz şimdiden teşekkür ederim

  45. Asya diyor ki:

    15 yaşındayım. Ailem depresyon seysilerine çok takan biri değil. Çok sıkı bir ailem var. Genelde dediklerini yapmazsam tartısırız. Bu yüzden duygularımı içime atıyorum ve ne derlerse yapıyorum. Onların yanında farklı biriyim. Asıl oldugum kişi değilim. Çok üstüme geliyorlar. Arkadaslarım da öyle. Kimse beni anlamıyor. Onlara da onlarn istediği kişi gibi davranıyorum. Duygularmı anlatıca kimsem yok. Çok yalnız çaresiz bitmiş tükenmiş hissediyorum. Geceleri uykuya dalamıyorum sabaha kadar da bi kaç kez uyanıyorum. Sürekli ağlıyorum bazen gözyaşım akmıyor. Bazen sinirlendiğim şeylere çok daha fazla sinirleniyorum bazen de hiç tepki vermiyorum ağlıyorum. Çok sık unutmaya basladım ve baş ağrılarım arttı özellikle ağlayınca sinirlenince falan oluyor. Kendimi anlatacak kimsem yok. Özellikle de aileme açamam kendimi. İnsanlar benden bıkmış artık nefret ediyormus gibi hissediyorum. Sadece uyumak istiyorum ve cok yorgunum yemek yemek istemiyorum artık. İnançlı biriyim intihar günah olmasa ederim zaten denemişliğim var dolaptan alıp alıp içiyordum ama ölmedim. Tek başıma yapabileceğim birşey söyleyin lütfen

  46. Cansu diyor ki:

    Psikiatrist mi ne ona görünün diyolar hangi testi yapsam o çıkıyo bana deli deli diye diye deli ettiniz beni yaa 😝😛😜😯😨😢😬

  47. Cemre diyor ki:

    Depresyon testı yaptım kaç defa yardım alman gerektını söylüyorlar bulanımdayım bana yardım edermızınz lütfn ölümü bile düşünüyorum şimdiden tesekkurler

Bir yorum bırak

Online Psikolojik Testler
psikolojik testler

Bu siteye, Psikolojik Testler, Depresyon Testi, Takıntı Testi, Aşk Testi, Kıskançlık Testi, Ankara Psikolog, Psikolog Ankara, Pedagog, Çocuk Psikoloğu, Aile Danışmanı, Evlilik danışmanı, Cinsel Terapi, Depresyon, Panik Atak, Fobiler, Yaşam Koçu, Takıntılar, Psikolojik Testler anahtar kelimeleri ile ulaşıldı.

Ankara Psikolog